Mantık hataları

Musevilere “Yahudi” denmesi

“Yahudilere tırnaklı hayvanların hepsini haram kıldık…” 6:146

Kur’an’da Musevilerden Yahudi diye bahsediliyor. Halbuki o dönemde Yahudi olduğu halde Hristiyan olanlar çok. Madem ki “Hristiyan” yani “İsacı” diyor, “Musevi” yani “Musacı” da denebilirdi. Bu genelleme yanlıştır. Günümüzde de Yahudi olanlar içinde ateisti, dinsizi, Hıristiyanı, Müslümanı, Budisti vardır.

Muhammed’in gafları

Aşağıdaki ayetlerde Kur’an’ı yazanın bir insan olduğu açıkça belli oluyor. Hitap eden Allah değil. Belli ki gaf yapmış, “De ki” ekini unutmuş.

“Şöyle ki Allahdan başkasına kul olmayın, ben size onun tarafından tebşir ve inzar için gönderilmiş bir Peygamberim” 11:2

“Hakkında ayrılığa düştüğünüz herhangi bir şeyin hükmü Allah’a aittir. İşte bu, Rabbim Allah’tır. Yalnız O’na tevekkül ettim ve ancak O’na yöneliyorum.” 42:10

“Yahudiler, “Üzeyr, Allah’ın oğludur” dediler. Hristiyanlar ise, “İsa Mesih, Allah’ın oğludur” dediler. Bu, onların ağızlarıyla söyledikleri (gerçeği yansıtmayan) sözleridir. Onların bu sözleri daha önce inkar etmiş kimselerin söylediklerine benziyor. Allah, onları kahretsin. Nasıl da haktan çevriliyorlar!“ 9:30

“Allah ile beraber başka bir ilah edinmeyin. Gerçekten ben, size, Allah tarafından gönderilmiş açık bir uyarıcıyım.” 51:51

“Rabbinizden size gerçekleri gösteren deliller geldi. Artık kim gözünü açar hakkı idrak ederse kendi yararına, kim de (hakkın karşısında) körlük ederse kendi zararınadır. Ben başınızda bekçi değilim.” 6:104

Enam-114’te Diyanet çevirisi fazladan (de) eklemiş, Arapçasında yok.

“Size Kitab’ı hak olarak indiren o iken ben Allah’tan başka bir hakem mi arayacağım?” (de). Kendilerine kitap verdiklerimiz de onun, Rabbin katından hak olarak indirilmiş olduğunu bilirler. O halde, sakın şüphecilerden olma.“ 6:114

İnananlar Muhammed’in kulu mu?

Zümer-10 ayetine bakalım

“De ki: ‘Ey iman eden kullarım, Rabbinizden sakının. Bu dünyada iyilik edenler için bir iyilik vardır. Allah’ın arz’ı geniştir. Ancak sabredenlere ecirleri hesapsızca ödenir.’” 39:10

Ayet, “De ki ey inanan kullarım” ile başlıyor. Muhammed, inananlara “kullarım” diye sesleniyor. Bazı meal tahrifatçıları bu hatayı kamufle edebilmek için mealin başın “Bizim adımıza de ki” ya da “tarafımdan söyle” gibi ilaveler yapmışlar. Halbuki Arapçasında bunlar yok. Bazıları da “Kullarım” değil, “kullar” olarak çevirmiş. Eğer Kur’an’ı Allah gönderseydi ayette Allah’ın “de ki” demeyip doğrudan kendisinin söylemesi gerekirdi. Ya da “İnanan kullarıma de ki” şeklinde olmalıydı.

Aynı ifadeyi Zümer-53′de de görmekteyiz:

De ki: “Ey kendilerinin aleyhine aşırı giden kullarım! Allah’ın rahmetinden ümidinizi kesmeyin. Şüphesiz Allah, bütün günahları affeder. Çünkü O, çok bağışlayandır, çok merhamet edendir.” 39:53

Antropomorfik tanrı

Kuran’da yüzlerce ayette Allah insan özellikleri gösterir. Sürekli yemin eden, ganimetten pay alan, duruma göre fikir değiştiren, öç alan, insana benzer bir tanrı söz konusudur.

Muhammed’in ayeti

Meryem-41 ayetinde Allah Muhammed’ten ayet yazmasını istiyor oysa ayetler Allah’ın sözüdür. Bu bir mantık hatası.

“Kitapta İbrahim’i de an. Gerçekten o, son derece dürüst bir kimse, bir peygamber idi.” 19:41